Pod ścianami białymi jak las brzozowy rosną paprocie obrazów. 

W zapachu terpentyny i olejów Miron odtwarza dramat cytryny 

skazanej na współżycie z zieloną draperię. Jest tu takie jeden 

akt kobiety.

- Moja narzeczona - mówi Miron. - Pozowała mi w czasie okupacji. 

Była zima bez chleba i węgla. Pod jej białą skora krew zbiegała się 

w sine plamki. Wtedy malowałem cieple różowe tło.


Nie wiadomo czy z miesa czy z pierza

ku czemu to wszytko zmierza

Mitteleuropa

niby swieci i gasnie

zupelnie jakby z basni

Ezopa



Znalazl sie cesarz oto

niejaki Habsburg Otto

calkiem porzadny czlowiek

sa jeszcze w zapasie Bourboni

lecz serio mowiac oni

nie calkiem ten-tego



Wiec ludzi gniewa lub cieszy

ta igraszka dla rzeszy

nagle wyjscie w potrzebie

pojawia sie nad widnokregiem

sunie niebieskim kregiem

jakby ksiezyc po niebie



Niech jeszcze troche poswieci

kolorowa zabawka dzieci

sen nostalgiczny staruszkow

lecz mowiac calkiem szczerze

ja w to wszystko nie wierze

(i zwierzam wam sie na uszko)