Przed lustrem w sypialni rodziców leżała różowa muszla. Zbliżałem się do 

niej na palcach i nagłym ruchem przytykałem do ucha. Chciałem złapać ją 

kiedyś na tym, że nie tęskni jednostajnym szumem. Chociaż byłem mały, 

wiedziałem, że nawet jeśli kogoś bardzo się kocha, czasem zdarza nam 

się o tym zapomnieć.


Licząc od góry: komin, anteny, blaszany, pogięty dach. Przez okrągłe 

okno widać zaplątaną w sznury dziewczynę, która księżyc zapomniał 

wciągnąć do siebie i zostawił na pastwę plotkarek i pająków. Niżej kobieta 

czyta list, chłodzi twarz pudrem i znów czyta. Na pierwszym piętrze młody 

człowiek chodzi tam i z powrotem i myśli: jak ja wyjdę na ulicę z tymi 

pogryzionymi wargami i w rozlatujących się butach? W kawiarni na dole 

pusto, bo to rano.

Tylko jedna para w kącie. Trzymają się za ręce. On mówi: "Będziemy 

zawsze razem. Proszę pana czarną i oranżadę." Kelner idzie szybko za 

kotarę i tam dopiero wybucha śmiechem.