Piraci grają w kręgle. Niebo jest przy tym czerwone. Zupełnie.
Kiedy król chwieje się podcięty kulą, na horyzoncie pojawiają się
białe okręty. Słychać wspaniały śmiech i grzmot.
Stoimy pod murem. Zdjęto nam młodość jak koszulę skazańcom.
Czekamy. Zanim tłusta kula usiądzie na karku, mija dziesięć,
dwadzieścia lat. Mur jest wysoki i mocny. Za murem jest drzewo
i gwiazda. Drzewo podwędza mur korzeniami. Gwiazda nagryza
kamień jak mysz. Za sto, dwieście lat będzie już małe okienko.